De geschiedenis van de sport

Sporten Bergen op Zoom

“De sportwereld heeft in de afgelopen 150 jaar een aantal grote overgangen doorgemaakt, en het resultaat van die veranderingen is vaak sterk geïdentificeerd met politieke arena’s. Aan het begin van de moderne tijd werd sport (dat we vandaag kennen als ‘sport’) meestal gezien als een sociale activiteit. Eerder dan een professionele competitieve activiteit werden atleten gezien als een “eregast” die voor hun vaardigheden en inspanningen werd beloond met een kikvors die hun toekwam voor hun pijn en de inspanningen die zij zich hadden getroost om te winnen. De atleten werden niet zozeer als specialisten beschouwd, maar als mensen die de sport onder de knie hadden door regelmatig en langdurig deel te nemen aan wedstrijdactiviteiten en door een uitzonderlijke beheersing van alle complexe vaardigheden die voor het spel vereist waren. Zelfs vandaag de dag zijn de meeste sporten, in plaats van een Olympische sport met wereldwijd erkende regels, gebaseerd op lokale, regionale en nationale grenzen die worden bepaald door politieke, demografische en technologische nuances” (ibid: 6).

Met andere woorden, sport wordt gezien als een sociale niche, niet als een universele waarheid. Ondanks dit verschil is het begrip sport door de geschiedenis heen van invloed geweest op elke definitie van sport. Dit is vooral van belang wanneer men kijkt naar de politieke en juridische implicaties van het werken met sport in het algemeen. Of het nu gaat om onderwijs, gezondheid of lichaamsbeweging (zoals sport en spel), de politieke en juridische invloeden van de definitie van sport hebben een sterke invloed gehad en zouden de hedendaagse definities sterk kunnen beïnvloeden.

Sportbeoefening was niet altijd amateurisme. In het begin van de 19e eeuw keken beoefenaars van “soe Tee” of Engels biljart naar de spelen die werden gespeeld in de Royal regeneration van 1801, een populair sportcafé in St. James’ Palace in Londen. Het traditionele spel “stool ball” werd in de jaren 1860 in Australië ingevoerd, toen het spel werd gespeeld wegens een verwonding van de zittende eerste onderdaan. Hierdoor begonnen deze spelen te worden beschouwd als spelen die door een bestuursorgaan werden gereglementeerd, hetgeen in feite het begin was van de oprichting van het Brits Hoc Tiffany Comité. Dit orgaan werd geacht de regels en voorschriften van biljart, voetbal en tennis vast te stellen. Maar omdat veel van de concurrerende spelen in verschillende landen werden beschouwd als behendigheids- en amusementsspelen, werd het Hickson-principe uiteindelijk gebruikt als argument tegen het definiëren van één enkele competitie. Uiteindelijk werden ze allemaal besproken en de conclusie was dat ze allemaal in aanmerking moesten worden genomen en algemeen aanvaarde activiteiten waren met één enkel bestuursorgaan.

Sport is wat de abstracte notie ervan ook maar nodig heeft om plezier of ongenoegen te veroorzaken. Dit is immers hetzelfde als de definitie van sport. Dit lijkt een verstandige en objectieve manier om sport te definiëren, want het is inderdaad betrekkelijk eenvoudig. Deze definitie laat echter ruimte voor eindeloze gevallen van verschillende soorten sport, waarvan de meeste niets te maken hebben met het overleven van een sport en evenmin met de ingewikkeldheid en complexiteit van de vorm van het spel dat door individuen wordt gespeeld. De betekenis van sport is vandaag dus zeker ruim en wordt, zoals de eerste definitie suggereert, momenteel gezien als een breed uitgemeten begrip.

Sport is in feite een overkoepelende term die een grote verscheidenheid van activiteiten omvat, waaronder vermaak, competitie en recreatie. Hoewel het Hickson-principe werd gebruikt om veel van de vroege praktijken die sport werden te formaliseren, wordt het Hickson-principe ook vandaag de dag gebruikt, niet alleen als een juridische definitie van sport, maar ook als een sociale definitie. De term “sport” is zelfs gebruikt als een term van objectivering in bepaalde academische teksten (Fry, 2009). Vanuit een juridisch perspectief is sport dus een activiteit die gericht is op het versterken van karakter en uitmuntendheid bij het uitvoeren van waardevolle taken. Sport is karaktervormend en zelfvertrouwenwekkend en moet worden aangemoedigd als zowel een ingebed onderdeel van de schoolopleiding als een manier van leven. Volgens het Ministerie van Onderwijs van de Verenigde Staten (dat meer dan 90% van alle leerlingen in het basis-, middelbaar en voortgezet onderwijs onderricht) moeten “de onderdelen van de activiteiten worden beschouwd als belangrijke leerervaringen en belangrijke bijdragen aan de samenleving.” (United States Department of Ed., 2011). Hoewel “bijdragen aan de samenleving” als breed en vaag kan worden beschouwd, is wat er na de middelbare school zal gebeuren zeker een belangrijke bijdrage aan de samenleving.

Lees meer:

fysio Bergen op Zoom

Stoelmassage Rotterdam